W świątecznej atmosferze wspominaliśmy i honorowaliśmy bohaterów, niezłomnych, opozycjonistów i patriotów podczas uroczystej gali Retrospektywy Festiwalu Filmowego NNW w Stalowej Woli. Retrospektywa, która odbyła się 5 i 6 grudnia 2024 roku w Muzeum Centralnego Ośrodka Przemysłowego w Stalowej Woli była okazją do spotkania z lokalną historią i jej bohaterami a także do zapoznania się z filmami dokumentalnymi pokazywanymi na naszym festiwalu w Gdyni.
Tradycyjnie pokazom filmów towarzyszyły warsztaty filmowe dla młodzieży, panel dyskusyjny “Historia zatrzymana w kadrach. Jak dbać o pamięć historyczną” i warsztaty dla organizacji NGO. Dwudniowe wydarzenie zakończyła gala, podczas której lokalnych bohaterów uhonorowaliśmy Sygnetami Niepodległości i Drzwiami do Wolności.
Uhonorowani podczas Retrospektywy Festiwalu NNW w Stalowej Woli
Sygnet Niepodległości – przyznawany świadkom historii bohatersko walczącym o wolność oraz niepodległości kraju otrzymał pośmiertnie Tadeusz Gajda ps.”Tarzan” – żołnierz Pogotowia Akcji Specjalnej NZW. 27 września 1946 r. skazany w tarnowskim procesie działaczy BW WiN i PAS NZW na karę śmierci. Wyrok został wykonany 14 października 1946 r. w Krakowie. Szczątki Tadeusza Gajdy potajemnie pogrzebano na cmentarzu Rakowickim. Odnalezione w 2017 r.
Statuetkę odebrał pan Tomasz Miśko – Zastępca Prezydenta Miasta Stalowej Woli a wręczył Arkadiusz Gołębiewski.
Drzwi do Wolności Festiwalu Filmowego NNW otrzymali:
– Ks. Biskup Edward Marian Frankowski. W 1980 r. został kapelanem NSZZ „Solidarność”, którego powstanie wspierał od początku. Wspierał działaczy „Solidarności” w Hucie Stalowa Wola i w Regionie Ziemia Sandomierska. Organizował pomoc dla internowanych oraz represjonowanych przez władze komunistyczne, zwłaszcza podczas stanu wojennego. Celebrował msze za Ojczyznę. Represjonowany przez władze PRL za „wrogą postawę wobec ustroju i władzy w wystąpieniach z ambony”.
Statuetkę wręczył pan Tomasz Miśko Zastępca Prezydenta Miasta Stalowej Woli
– Śp. Stanisław Krupka. Działacz NSZZ Solidarność. Był jednym z najdłużej internowanych działaczy „Solidarności” z Polski południowo-wschodniej. Jeden z bohaterów filmu “Wolna Rzeczpospolita Łupkowska”.
Statuetkę w imieniu śp. Stanisław Krupki odebrał Witold Sieczkoś przewodniczący Międzyzakładowej Organizacji Związkowej NSZZ „Solidarność” w Hucie Stalowa Wola a wręczył ją Jan Ruman, redaktor naczelny miesięcznika Biuletyn IPN.
– Śp.Eugeniusz Kwiatkowski. Jako minister rządu II RP przyczynił się do powstania i zrealizowania pomysłu budowy portu w Gdyni. Patronował idei utworzenia Centralnego Okręgu Przemysłowego.
Statuetkę w imieniu odebrała pani Aneta Garanty – Dyrektor Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli. Statuetka trafiła na ekspozycję w muzeum. Wręczyła ją reżyser Anna Ferens, która tego samego dnia spotkała się z widzami po pokazie swojego filmu „Rzeczpospolita. Reaktywacja”.
– Śp. Ludwik Banaszak– chemik, inżynier, projektant i konstruktor do zadań specjalnych w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W latach 1915-1920 odbywał praktyki w Essen i Dusseldorfie. Równocześnie poświęcał się działalności w polskich organizacjach takich jak: Polski Uniwersytet Ludowy w Essen, Polski Związek Metalowców w Nadrenii i Westfalii. W 1920r. uzyskał tytuł inżyniera mechanika maszyn papierniczych i wrócił do Polski. Pracował przy budowie i montażu Wielkopolskiej Papierni. W 1923r. Ministerstwo Spraw Wojskowych skierowało go do Biura Projektów zakładu w Pionkach gdzie był technikiem-konstruktorem. W latach 1925-1928 brał udział przy powstawaniu fabryki nitrocelulozy i kwasu azotowego, którą uruchomiono w 1930. Do 1935r. przeprowadził jej gruntowną modernizację. Projektował i nadzorował montaż nowych narzędzi oraz zainicjował stworzenie doświadczalnej fabryki celulozy sulfitowej, oddziału nitrocelulozy lakierowej oraz fabryki celuloidu. Od 1935 Ludwik Banaszak często zmieniał miejsce zamieszkania, poświęcając się pracy nad modernizacją Fabryki Kwasu Siarkowego i Nawozów Sztucznych w Kielcach, budową Fabryki Celulozy w Niedomicach i tworzeniem oddziału Fabryki Nitrozwiązków w Sarzynie. W. 1938r.wrócił do Pionek i rozpoczął pracę przy projekcie i montażu fabryki specjalnych materiałów wybuchowych „Demit”. Zaangażowany był również w pracach nad powstawaniem fabryk prochu bezdymnego, bawełny strzelniczej, mas plastycznych i masek gazowych. W 1939r. Niemcy aresztowali go za demontaż urządzeń fabrycznych w Państwowej Wytwórni Prochu w Pionkach. Do 1945r. utrzymywał się z drobnego handlu. W latach 1946-1950 był głównym projektantem w Biurze Budowy Przemysłu Papierniczego w Zabrzu, następnie w l. 1950-1956 pracował jako generalny projektant w Biurze Projektów Przemysłu Drzewnego i Papierniczego w Łodzi. W latach 1957-1967 był dyrektorem Kostrzyńskiej Fabryki Celulozy.
Statuetkę w imieniu śp. Ludwika Banaszak, odebrał syn – Pan Jan Banaszak.
Galę zakończył piękny koncert pt. „Solidarni” w wykonaniu Nadsańskiej Orkiestry Kameralnej przy Konkatedrze Matki Bożej Królowej Polski z udziałem solistów pod kierownictwem artystycznym Edwarda F. Horoszko i pod opieką merytoryczną Stowarzyszenia Artystycznego Stowart.
Serdeczne podziękowania dla dyrekcji i pracowników Muzeum Centralnego Okręgu Przemysłowego i Muzeum Regionalnego w Stalowej Woli za gościnność, zaangażowanie i profesjonalizm. Chcieliśmy też serdeczne podziękować: MENSA QUL i Fundacji Uniwersyteckiej w Stalowej Woli.
———————————————————————————————————–
Projekt dofinansowany przez Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego ze środków Programu Inicjatyw Obywatelskich NoweFio na lata 2021-2030
i Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.
